herozone

blog o komiksach i superbohaterach

RECENZJE

Wilcze dzieci – recenzja

Historia: Mamuru Hosoda

Ilustracje: Yu

Projekt postaci: Yoshiyuki Sadamoto

Wydawnictwo: Waneko

Wilcze dzieci to manga składająca się z trzech tomów, które opowiadają historię młodej kobiety o imieniu Hana oraz jej dwójki dzieci-wilków: Yuki, która jest także narratorką w opowieści oraz jej brata Ame. Akcja rozgrywa się na przestrzeni 13 lat od poznania się rodziców dzieci, poprzez narodziny i okres dojrzewania, aż do ich usamodzielnienia się. Komiks jest wiernym zilustrowaniem powstałej wcześniej, a uhonorowanej wieloma nagrodami anime zarówno pod względem treści jak i rysunków oraz kadrów.

wilki2

Pierwszy tom zaczyna się dosyć zwyczajnie. Hana poznaje na studiach chłopaka w którym się z wzajemnością zakochuje. Okazuje się jednak że ukochany kryje w sobie sekret: jest on bowiem potomkiem jednego z ostatnich japońskich wilków i potrafi zmieniać swój kształt. Ze związku rodzi się dwójka dzieci, które dziedziczą wilcze cechy ojca: starsza dziewczynka o żywiołowym charakterze o imieniu Yuki, oraz młodszy o rok, wrażliwy i poważny chłopiec o imieniu Ame. Szczęście rodzinne przerywa nagła śmierć ojca dzieci, a zrozpaczona Hana zostaje sama obarczona odpowiedzialnością za dwójkę maleńkich i bardzo niesfornych dzieci–wilczków.

wilki1

Wychowanie dzieci obdarzonych takimi umiejętnościami i wilczym charakterem wydaje się przerastać możliwości matki, która nie ma pojęcia o ich dzikiej naturze, jednak ze względu na dobro dzieci jest zdeterminowana zachować rodzinny sekret w ukryciu. Gwałtowny charakter Yuki, powoduje całą masę kłopotów. Mała wspina się na szafki, gryzie meble, a maluch wyje po nocach nie dając spać sąsiadom. Dosyć sugestywna jest scena w której Yuki dostaje wymiotów a bezradna matka nie wie, czy powinna się udać z córką do pediatry, czy do weterynarza. Wilcze cechy dzieci stają się coraz trudniejsze do ukrycia, a rodziną zaczyna się interesować opieka społeczna. Hana która czuje się coraz bardziej wyobcowana w mieście, podejmuje decyzję o przeprowadzce na wieś, w góry i w tej scenerii rozgrywa się dalsza część opowieści.

Tom drugi i trzeci to historia dorastania dzieci-wilków. Yuki pomimo obaw matki idzie do szkoły, ale napotyka problemy z dopasowaniem się do reszty rówieśników. Dodatkowo od czasu do czasu odzywa się jej wilcza natura, a podczas jednej z transformacji niechcący rani kolegę z klasy. Ame z kolei, zafascynowany jest życiem dzikich zwierząt, znika na całe godziny w górach, próbując odnaleźć tam swoje miejsce. Każde z dzieci dokonuje własnych wyborów, a ich drogi się rozchodzą.

Wilcze dzieci jest to opowieść, w której momenty pełne napięcia przeplatają się ze scenkami rodzajowymi obrazującymi bohaterów podczas spacerów, robienia porządków czy gotowania. Główna bohaterka jest osobą niezwykle pozytywną, wiele radości poprzez pryzmat której oglądamy przygody wilczego rodzeństwa wnosi jej optymistyczne nastawienie, a także zaraźliwy humor Yuki.

Hana która epatuje pogodą ducha i jest bardzo oddaną matką uosabia prawdziwie japoński ideał wiecznie uśmiechniętej kobiety, o doskonałej równowadze psychicznej, entuzjazmie i sile wewnętrznej.

Motyw wilka, obecny także w japońskich legendach tutaj został potraktowany dosyć realistycznie. Transformacje wilczych członków rodziny pozbawione są magicznej otoczki, wydają się naturalną, codzienną czynnością. Dzieci nie potrafią zdecydować czy czują się bardziej ludźmi czy wilkami, ale stosunkowo szybko uczą się kontrolować proces przemiany i chować wilcze uszy na prośbę matki.

wilki5

Na szczególną uwagę zasługują pełne ciepła i uroku ilustracje Pani Yu. Sceny w których małe wilczki paradują w śpioszkach, gonią się na spacerach, śmieją się czy psocą oddane zostały z prawdziwym talentem w sympatyczny, wywołujący uśmiech sposób.

Wilcze dzieci to komiks o trudach macierzyństwa i problemach dorastania. Rodzi się więc pytanie, czy skoro porusza poważne kwestie jest to odpowiednia lektura dla dzieci? Sądząc po żywiołowej reakcji mojej sześciolatki, której przeczytałam fragmenty opowieści (zaśmiewanie się w głos z rysunków przedstawiających dzieci z wilczymi ogonkami, entuzjastyczne odgrywanie scenki w której mała Yuki gryzie krzesło, oraz wielokrotne kartkowanie ulubionego tomu pierwszego), powiedziałabym że komiks chociaż adresowany do nieco starszego czytelnika może zainteresować także młodsze dziecko. Przypisać to należy pełnym humoru rysunkom, które sprawiają że komiks jest bardzo przyjazny w odbiorze. W pełni docenić walory oraz zrozumieć przesłanie zawarte w komiksie jest w stanie odrobinę dojrzalszy czytelnik, jednak warto jest zacząć przygodę z japońską mangą od tego właśnie tytułu. Polecam mangę szczególnie mamom, które tak jak Hana doświadczyły trudów i uroków macierzyństwa oraz wszystkim którym spodobała się animowana wersja historii dzieci-wilków.

Za udostępnienie egzemplarzy do recenzji dziękuję wydawnictwu Waneko

LEAVE A RESPONSE

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.